ديديد گاهي كه ميخوايد از خونه بيرون بريد، در رو كه قفل ميكنيد، يه بار هم دستگيره رو ميديد پايين تا مطمئن بشيد قفل شده و باز نميشه؟!

يا مثلا ديديد گاهي با وجود اينكه يادتونه از خونه كه بيرون ميزديد، كيف پولتون رو برداشتيد اما يهو قلبتون پايين ميريزه و دوباره چك ميكنيد حتما همراهتون آورده باشيد؟!
يا حتي گاهي موبايلمون دستمونه و گذاشتيم دَمِ گوشمون و با كسي در حال صحبت كردنيم اما يهو پر از اضطراب ميشيم و با خودمون ميگيم:"واي! گوشيم كو؟!"
اينا يه جور وسواسه ولي:
يادمون باشه، آدما هم همينن...آدما شايد ديروز ازتون شنيدن باشن دوسشون داريد اما گاهي نياز دارن چِك بِشَن تا از علاقه شما مطمئن بشن...
ما، در رو قفل ميكنيم و با اينكه صداي چِرِق چرقش رو دوبار پشت هم ميشنويم، باز براي اطمينان دستگيره رو پايين مياريم، آدما كه حساس ترن...آدما كه نياز دارن...آدما كه دلشون به همين دوست داشتن ها خوشه...
گاهي بگيد و بپرسيد و مطمئن تر بشيد كه دوست داريد و دوست داشته ميشيد...اين حق شماست...



تاريخ : دوشنبه 04 مرداد 1395 | 01:01 | نویسنده : argpishgaman | ارسال نظر(1)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید